چقدر بذر؟

زمانی که به مرکز خدمات کشاورزی مراجعه مي کنید اگر از مروج های مستقر در انجا و یا اگر از مهندسین ناظر در مورد مقدار بذر لازم برای کشت یک هکتار کشت ، مثلا گندم سوال کنید با این جواب مواجه میشوید:180  کیلو در هکتار.

این مقدار برای کشت با دستگاه خطی کار و در زمین با شرایط مطلوب است. حالا فرض کنید شما ناظر مزرعه  هستید و مزرعه ای که قراره کشت در اون صورت بگیرد شرایط لازم رو برای کار خطی کار ،ندارد ویا دستگاه خطی کار خراب شده و فردا بارندگی است.

حالا چه مقدار بذر رو توصیه میکنید؟

من خودم با این مساله مواجه شدم و از مهندس ناظر رقم 200 رو شنیدم اما کافیه؟

جواب اینه که نخیر کافی نیست اگر شما زمین رو با دستگاه کود پاش(بذر هم می پاشد)......

پس از کلی بحث با کلی مهندس به این نتیجه رسیدیم که مهندسین ما یه مشکل بزرگ دارن و اونم نداشتن تجربست .در هرحال یک مهندس کشاورزی با یک موجود زنده سرو کار داره اما هیچ تجربه ای نداره ‌‌، اما واقعا دانشجو مقصره؟

جواب من اینه که نه ، شما اگر بخواهی پژشک بشی باید قبلش یه دوره تجربی رو (به نام انترنی) طی کنی. در طول این دوره طولانی مدت انترن  در بیمارستان کار میکنه و از نزدیک با مسائل اشنا میشه و تجربه کسب میکنه ، اما مهندسین کشاورزی ما چی؟

فکر میکنم اگر خیلی بهشون لطف بشه یکی دو روز اردو برن ، البته اگه خیلی لطف بشه که معمولا نمیشه.

اما راه حل چیه؟

یه راه اینه که خود دانشجوها راه بیوفتن و روستا به روستا از کشاورزان سوال کنند وتجربه بیندوزند .در این مورد یه مشکلی هست و اونم اینه فرض کنید یه دانشجوی پزشکی اومده به محل کار شما و میگه اجازه بدید من شما رو معاینه کنم تا تجربه کسب کنم(نمیگم درمان فقط معاینه) عکس العمل شما بعد از یک ربع ساعت خنده چیه؟

بگذرد از اینکه بعضی ها موقع مراجعه مهندسین کم سواد مثل بنده یه شیطنتهایی هم میکنند تا بعدا بشینن برای بقیه تعریف کنن  اقای مهندس گفت فلان چیز و ادامه ماجرا.این آخری رو حتما خیلی ها به خصوص ناظرین مزارع  لمس کردند.

اما راه دیگه اینه که توسط  اساتید اموزش های تجربی به دانشجو ارائه بشه ، که تقریبا ناممکنه چون بسیاری از اساتید هم خودشون مشکل تجربه دارند.

راهی که به نظر ما رسید اینه که با توجه به فضای سایبر که تقریبا در همه جا در دسترسه افرادی که در زمینه کشاورزی تجربه دارند اطلاعات خودشونو به صورت تجربی ، نه به صورت جزوه ترویجی و  دستور کاشت و داشت ،در اختیار سایر کشاورزان ، اساتید ، مهندسین ومروجین قرار بدهند تا مورد استفاده واقع بشود.تاکید میکنم که منظور از تجربیات تجربه است نه جزوه.

چون شغل اصلی خودمم کشاورزیه و از کودکی با این مسائل اشنا بودم از خودم شروع میکنم و سعی میکنم هرچه تجربه دارم در اختیار بقیه قرار بدهم ، البته این خدای ناکرده به این تعبیر نشه که این حقیر مدعی هرچند ناچیز است بلکه فقط منظور ترویج تجربیات نافع است امید وارم که با اظهارات متخصصین

و اساتید (البته نه اون استاد هایی که در بالا گفتیم) مطالب این وبلاگ پر بار و قابل اعتماد و استناد بشود انشالله.